HET EINDE VAN DE WERELD OVERLEVEN

 

Iedereen kan het einde van de wereld overleven. Het enige wat echt belangrijk is om dat te kunnen, is acceptatie van de mogelijkheid ervan. Het kost verder weinig,, zij het geld, kennis, of voorbereiding.
Dat is belangrijk om voorop te stellen. Dit schrijven is praktisch en niet academisch bedoeld. Al kan 't veel lijken, zeker voor wat betreft de eerste indruk, het is niet elitair of ingewikkeld.
Als je een paar dingen met betrekking tot deze materie gehoord en geaccepteerd hebt, dwz dat je dan ook op basis daarvan actie genomen hebt, kun je overleven wat onze voorouders van de aardbodem gevaagd heeft en de 7 miljard van vandaag ook zal wegvagen.

Onder "het einde van de wereld" kun je van alles verstaan, dus ook wat ik daarmee bedoel moet vooropgesteld worden.
- Toen het zogenaamde Stenen Tijdperk overging in het Bronzen Tijdperk, kun je misschien stellen dat dat het einde was van de voorgaande wereld. Zoiets bedoel ik dus niet.
- Toen in 1859 de Zon een enorme plasmawolk uitstootte, het zgn. Carrington Event, legde het toen alles electronisch plat. Als een vergelijkbare uitstoot vandaag de dag zou plaatsvinden [wat zeer goed mogelijk is], zouden hele continenten zonder stroom en apparatuur kunnen komen te zitten. Het zou decennia kunnen duren voordat men er bovenop is gekomen. Maar ook zo'n 'einde van de wereld' bedoel ik niet.
- Zeven miljard mensen dood met maar een paar overlevenden, dat bedoel ik ermee.

12.000 jaar geleden heerste het Stenen Tijdperk. Wat zou ervoor nodig zijn om de mensheid (weer) terug te slaan naar een stenen tijdperk? Er zijn een aantal goede redenen om je dat niet alleen af te vragen, maar om dat met spoed en ernst te doen. Ik wil ook gaan beargumenteren dat deze vraag niet alleen legitiem is, maar dat 't als bijzonder ongepast en onverantwoord kan worden gezien dat niet iedereen zich al met dit vraagstuk bezighoudt.
Ten eerste: hoe kan de mensheid slechts 12.000 jaar terug in een stenen tijdperk hebben gezeten? Hebben we in de afgelopen eeuwen niet bewezen dat vooruitgang onvermijdelijk is? Overal ter wereld, meestal volledig onafhankelijk van elkaar en vaak gelijktijdig, hebben mensen vooruitgang geboekt op alle mogelijke gebieden. Moeten we nu geloven dat de mensheid een miljoen jaar op z'n kont gezeten heeft voordat het overging tot nadenken? Waanzin natuurlijk. Wat ook waanzin is, dat is om fantasieverhalen over te nemen die suggereren dat de mensheid een paar duizend jaar terug uit het niets tot stand werd gebracht door een 'God' of zo. Iedereen die ook maar het geringste snapt van de evolutieleer en/of genetica, kan niet terecht aannemen dat een intellectueel beest als de mens zomaar uit de lucht komt vallen. Temeer omdat als dat wel zo makkelijk was, het logischerwijze al talloze keren plaatsgevonden moet hebben in de miljarden jaren vóór ons.
Een cerebraal wezen als de mens moet er heel lang over gedaan hebben om van 'slimme aap' tot homo sapiens sapiens te komen.
Toch moeten we allemaal maar aannemen en geloven dat precies dat het geval is. Daaruit volgt bovendien dat mensen 100.000 jaar geleden, laat staan miljoenen jaren terug, zo wezenlijk anders waren dan wij dat zij niet alleen geen vooruitgang konden boeken maar helemaal niets neer konden zetten dat ergens ter wereld nog terug te vinden is. Ik bedoel: je hoeft niet in staat te zijn om een computer te bouwen om behoorlijk wat werk te kunnen verzetten op het gebied van wegen, steden, en gebouwen. Kon de 'mens' 50.000 jaar geleden geen stenen stapelen?!
Hier klopt gewoon niets van.

Het maakt niet uit wat je op school te horen hebt gekregen, wat je ouders en voorouders te horen kregen, of wat je via Vadertje Staat, kranten (die het bezit zijn van een paar corporaties), of van wat voor zogenaamde autoriteit te horen hebt gekregen; het idee dat de mens een paar duizend jaar opeens verscheen, klopt gewoon niet.
Het grappige is dat als je serieus in zulke grote onderwerpen gaat wroeten, de zogenaamde autoriteiten keer op keer, eerlijk genoeg, ook toegeven dat ze het allemaal niet weten. En dan komen ze met 'plausibele' theoriën aan die 'algemene aanhang' genieten. Niet meer en niet minder dan dat.
Zo van:
"Het klopt niet, we weten het, en laten we het er nu maar niet meer over hebben."

Maar als je wel voorouders had die min of meer onze gelijken waren en die, zeg, 13.000 jaar geleden allemaal van de aardbodem weggevaagd zijn, is dat wel degelijk een goede reden om eens stil te staan bij de oorzaak daarvan. Al was 't maar eens in je leven. Want niet alleen lijkt de cultuur over dit onderwerp te stellen "en laten we het er nu maar niet meer over hebben", maar het is eigenlijk meer van:
"En over dit onderwerp mag nooit of te nimmer gesproken of gedacht worden!"
Het is alsof er een geest hangt die het zoeken naar echte antwoorden in de weg staat. Na een leven lang interesse in psychologie, kan ik wel redenen bedenken waarom dat zo leeft in de cultuur en in de harten en hoofden van mensen, maar wat je als individu ervaart is slechts het vage idee dat je maar tot een bepaald punt mag gaan met je vragen en niet verder.
Die impliciete houding schrikt de meeste mensen af. Wie heeft nou eenmaal zin om de ellende op je af te roepen door in deze materie te gaan wroeten als dat zoveel weerstand oproept? Iedereen die het voor het zeggen lijkt te hebben, heeft het zó taboe gemaakt dat de materie volkomen genegeerd wordt.
Ikzelf ben in ieder geval van ander hout gesneden; juist als iedereen zegt dat we naar rechts moeten, zal ik vragen: "Waarom dan?" en dan bij gebreke aan een (goed) antwoord, links gaan (onderzoeken).

Het is simpel: de reden waarom de mensheid 12.000 jaar terug in een stenen tijdperk leefde is omdat iedereen die vóór die tijd leefde stierf of het werd hen anderszins onmogelijk gemaakt om hun technologie en/of cultuur voort te zetten. De vraag is dan: wat zou dat kunnen veroorzaken? Wat zou ervoor kunnen zorgen dat mensen over de hele wereld tegelijkertijd teruggeslagen werden naar het leven in grotten?
En de volgende grote vraag: kan wat onze voorouders alles afpakte ons ook overkomen?
En als de mens al miljoenen jaren, maar toch zeker honderd duizenden jaren, bestaan moet hebben, wat gebeurde er met al die andere generaties die onze directe voorouders van de afgelopen 12.000 jaar voorgingen?
De antwoorden op deze taboevragen zijn hetzelfde; het antwoord op het ene geeft gelijk antwoord op de andere.
Zoals ik reeds stelde, wat mensen zal onderscheiden in relatie tot het einde van de wereld, heeft met acceptatievermogen te maken; het maakt niet uit hoeveel je weet, hoeveel geld je hebt, of hoeveel geluk,, wat er uiteindelijk toe doet is: kun je aan wat je te weten komt?
Het begint met bovenstaand argument: accepteer je het als redelijk argument, dan accepteer je ook dat het antwoord op een fundamenteel vraagstuk ontbreekt in de cultuur en in je eigen hoofd. Daarmee accepteer je ook de ernst van het vraagstuk en het feit dat beantwoording ervan serieus behandeld en niet uitgesteld zou moeten worden.


We leven in een soort informatietijdperk waarin internet het potentieel heeft om een ieders leven drastisch te veranderen. Echter, de meeste mensen gebruiken het internet alleen voor chatten, shoppen, en bloot. Voor de meeste mensen bestaat het internet uit het feit dat ze nu email, Facebook, en gratis online entertainment tot hun beschikking hebben en daar houdt ieder direkt verband met hun bestaan op. Het zogenaamde informatietijdperk kan voor hun net zo goed niet bestaan. Ze accepteren niet wat het internet te bieden heeft, ze omarmen het niet. Ze leven in het verleden, nl. zo'n 20 jaar terug toen internet nog niet bestond, dan wel niet algemeen toegankelijk was.
Ik ben 50 en ik weet nog heel goed hoe verschrikkelijk moeilijk het 20 jaar terug was om een onderwerp te onderzoeken. Je moest een kapitaal uitgeven aan boeken en eventueel workshops of reizen maken. Vergeleken met nu was die tijd op zoveel manieren minder dan nu dat jongeren het zich waarschijnlijk niet eens voor kunnen stellen. Het maakte niet uit over wat voor onderwerp je meer te weten wilde komen, je moest vroeger maar hopen dat de grootste boekenwinkel bij jou in de buurt een goede selectie boeken over dat onderwerp had en je moest heel veel geld daarin investeren, waarvan de meeste boeken natuurlijk waardeloos bleken te zijn. Het koste eindeloos veel moeite, geld, en frustratie. En het ergste was misschien wel dat je je zoektochten om al die redenen daarom heel erg moest inperken, want een mens heeft maar zoveel om te investeren, of 't nu gaat om tijd, geld, of frustratie.
Als ik in dit internettijdperk 'even' een onderwerp wil induiken om te kijken of ik er iets mee kan, is dat een fluit van een cent. Binnen een paar uur of minder kan ik autoriteiten en auteurs over de hele wereld geraadpleegd en een eigen mening gevormd hebben. Ik kan er online over lezen, boeken erover vinden die vaak voor een peuleschil van de hand gaan [Ebay/Marktplaats], en video's bekijken. Het kost allemaal niets of weinig. Vóór het internettijdperk kostte het misschien decennia om een onderwerp even goed te onderzoeken als wat nu binnen een paar uur Googlen en wat boeken lezen lukt. Bovendien heb je dankzij het internet een wereld vol mensen die boeken of gratis online zetten of anders uitgebreid behandelen; je kunt dus gerichte aankopen doen (voor zover dat überhaupt nodig is) uit boeken uit alle landen en tijden.
Zo je bijvoorbeeld het onderwerp 'einde van de wereld' onderzoekt, kom je nu heel snel heel veel te weten. 20 jaar terug zou dat onbegonnen werk zijn, eigenlijk onmogelijk. Onmogelijk mede omdat intussen heel veel mensen het internet benut hebben om hun eigen onderzoek te doen en hun resultaten bestaan daarom überhaupt alleen dankzij het internet. Iedereen kan nu snel lezen en leren over
- geschiedenis en overleveringen van oude culturen
- astronomisch onderzoek
- data m.b.t. oceanen en continenten
- galactische cycli
- ijstijden cycli
- magnetische omkeringen van Aarde en Zon, m.n. in relatie tot ons melkwegstelsel
- enz. enz. enz.
20 jaar terug zou onderzoek naar ieder van deze onderwerpen niet alleen erg veel gevergd hebben, maar de kwaliteit en kwantiteit van wat je te weten kon komen zou veel minder zijn geweest dan nu mogelijk is. Niet alleen dat, maar dankzij het internet kunnen we debatten en meningen aanboren van autoriteiten op elk gebied; op die manier kunnen we onze eigen mening vormen en zelf bepalen wat we wetenschappelijk achten, dan wel gedreven door politieke correctheid.
Interdisciplinair persoonlijk onderzoek is nu mogelijk dankzij het internet. Het vergt alleen wat tijd, moeite, en interesse. Als je een pc en een verbinding met het internet hebt, kun je aan de slag. Daar heb je echter geen idee van als je internet alleen beschouwt als het middel dat chatten, emailen, en online shoppen mogelijk maakt. Dan heb je ook geen idee wat de wereld mogelijk boven het hoofd hangt.

De wereld gaat 4.500.000.000 jaar terug. De 12.000 jaren menselijke geschiedenis gaan daar 37.500 maal in. Zulke astronomische getallen zijn voor mensen die maar 80 jaar leven misschien onwerkelijk, maar wat ertoe doet is dat de mensheid een luttele 12.000 jaar terug zich in het 'Stenen Tijdperk' bevond. Wat gebeurde met alle wereldculturen van daarvóór, de culturen die 3300 massieve pyramides en andere enorme bouwwerken zoals Puma Punku neerzetten?
Het is onmogelijk dat de mens voor 12.000 jaar terug niet bestond of niets deed. Als je de onmogelijkheid daarvan accepteert, is er maar één mogelijkheid: onze voorouders zijn volledig van de aardbodem weggevaagd. Er bleef niets over van hun cultuur, van hun technologie, of van hun volken. Het doet er dan echt niet toe hoe dat gebeurde. Wat ertoe doet is de ernst van de zaak:
- wat er dreigt/staat te gebeuren is zo ernstig dat bijna niets of niemand het de vorige keer overleefde
- wetenschappelijk data geeft aan dat het deel uitmaakt van een alsmaar terugkerende cyclus van vernietiging

Wetenschappelijk onderzoek van verschillende wetenschappelijke disciplines geeft aan dat de mensheid groot gevaar loopt.
Gezond verstand geeft aan dat wij onder dezelfde dreiging leven als onze voorouders van voor 12.000 jaar geleden en dat die dreiging serieus genomen moet worden omdat 12.000 jaar een druppel op een gloeiende plaat is als je de zaken historisch, astronomisch, of genetisch beschouwt.
Wetenschappelijk data en gezond verstand samen suggereren dat het bijzonder dwaas zou zijn om anders te verwachten dan dat de mensheid zeer binnenkort weer in een stenen tijdperk teruggeslagen zal worden.

Het gezond verstand argument weegt in deze veel zwaarder dan wetenschappelijk data. Doet het er uiteindelijk toe hoe de wereld eindigt? Wat ertoe doet is dat je zult sterven als je de dreiging niet serieus neemt. Het is zoals met oorlog: of je nu van honger, ziekte, of de kogel aan je einde komt, wat er toe doet is dat oorlog dodelijk is.
Het belangrijkste is dat we op basis van gezond verstand en wetenschap kunnen concluderen dat het waarschijnlijk, zo niet onvermijdelijk, is dat de huidige mondiale cultuur weldra van de aardbodem geveegd zal worden. Voor het geval dat dat niet zeker is, het is wel zeker dat die dreiging bestaat.
Het gezond
e verstand zou je dus moeten aanzetten tot onderzoek, want het is waanzin om je veilig te wanen terwijl de hele wereldcultuur ongeveer 12.000 jaar terug nog volledig weggevaagd werd. Wat je dan via online onderzoek tegenkomt, is dat er allemaal wetenschappelijke disciplines zijn die onafhankelijk van elkaar cycli vinden van 13.000 jaar; in magnetische omkeringen van de Aarde, ijstijden, en in ons zonnestelsel zelf vinden we dit getal terug. Maar ook in explosies vanuit het galactisch centrum en in de baan van Nemesis/Nibiru, die elk 2148 jaar door ons zonnestelsel raast [x 3 = 12.888].
Doet 't er nu toe of de mensheid van voor 12.000 geleden weggevaagd werd door een ijstijd, een plasmauitbarsting van de zon, een omslag van de polen van de Aarde, een galactische supergolf, of een voorbijrazende mini-zonnestelsel? Vandaag, in 2015, weten we één ding zeker: ze hebben het niet gered. Waarschijnlijk zijn miljarden van de aardbodem geveegd.
Enkelingen hebben het natuurlijk wél gered, want anders was er geen mensheid meer. Het is dus zaak om tot die overlevenden te horen de volgende keer dat dit gebeurt. Daar gaat dit hele boek eigenlijk over. Maar om eventueel tot die overlevenden te horen, moet je eerst kunnen accepteren dat er een ernstige dreiging is en een idee hebben waaruit die bestaat.

 

Voordat ik verder ga en scenario's beschrijf waar we mogelijk mee te maken krijgen, eerst wil ik de ernst van wat ons bedreigt nog eenmaal onderstrepen.
Er is geen enkel reden om aan te nemen dat onze voorouders dom, stom, lui of anderszins inferieur aan ons waren. Te zien aan wat er van hun overgebleven is, zoals bijvoorbeeld Puma Punku, moge het duidelijk zijn dat we met de huidige stand van de techniek hen niet kunnen evenaren: ze waren niet dom.
Nog onwaarschijnlijker is dat onze voorouders suïcidaal waren en de dreiging die ze waarschijnlijk ook zagen aankomen gelaten over zich heen hebben laten komen; er is online veel gepraat over hele steden die ondergronds gebouwd zijn door bepaalde overheden; zouden onze voorouders dat ook niet gedaan hebben? En toch is er praktisch niets heel gebleven van hun culturen. Het moge daarom duidelijk zijn dat een paar weken voorraad aan eten en drinken inslaan en je terugtrekken op een bergtop niet genoeg is om te overleven wat eraan komt.
De oudste overleveringen, van verschillende bronnen over de hele wereld verdeeld, geven aan dat van de hele cultuur slechts een handjevol [meestal maar 2] mensen overleefden wat er gebeurde. Dat ging door het ondergronds uit te zitten, dwz in een grot. De overleveringen hebben 't overigens ook over ouders die hun kinderen opaten en broers die elkaar de hersens insloegen.
Onderzoek naar mitochondrische DNA geeft aan dat 95% van alle mensen in Europa te herleiden zijn tot 7 vrouwen ergens in het verleden. Over de hele wereld zijn maar 33 unieke bronnen gevonden, met andere woorden: iedereen op Aarde stamt af van 33 moeders uit het verleden. Hoe verklaar je dat als de menselijke genen honderdduizenden of miljoenen jaren terug gaan?
Niet dus. Op een bepaald punt, waarschijnlijk 13.000 jaar terug, waren er rond de 33 vrouwen nog in leven op Aarde.

Waarom zeg ik dan dat iedereen het kan overleven?!
Daar zijn een aantal redenen voor:
1: je zult weinig concurrentie hebben; ik heb al jaren via internet geprobeerd om maar één persoon te vinden die deze dreiging met mij serieus wil nemen en ik heb geen sukses geboekt. Als je ervoor kiest om het einde van de wereld te overleven, zul je weinig anderen vinden om met je mee te gaan. Dit gebeurde waarschijnlijk in de culturen van 13.000 jaar terug ook; waarom aannemen dat zij wat er gebeurde niet konden overleven terwijl iedereen in onze generatie zo duidelijk aantoont dat ze dat niet eens willen?
2: de mens heeft veel minder nodig om te overleven dan doorgaans gedacht wordt. De Tarahumara indianen in Mexico kunnen dagelijks een marathon lopen op één kopje nixtamal en een kop tesguino [resp. juist gekookte en juist gebrouwen mais]; bedenk nu hoeveel ze daarvan nodig zouden hebben om te overleven. Nu vraag ik je: hoeveel kost een ton mais en wie kan dat niet betalen?
3: de geschiedenis geeft duidelijk aan waar mensen in het verleden weer tevoorschijn zijn gekomen. (Afrika met name.) De archeologische en historische tekenen zijn duidelijk en veelzeggend. Je hoeft ze alleen maar serieus te nemen
4: via internet kan iedereen tegenwoordig te weten komen dat bijvoorbeeld de dreiging van radioactiviteit niet dodelijk hoeft te zijn, als je er überhaupt ziek van hoeft te worden. Iedereen denkt dat je niets tegen radioactieve straling kunt doen, maar da's gewoon niet waar. Er zijn ook andere dreigingen te bedenken waarvan mensen doorgaans aannemen dat die onoverkomelijk zijn maar die met kennis van zaken het hoofd geboden kunnen worden. Het is alleen maar een kwestie van geïnformeerd zijn en gebruik maken van het informatietijdperk waarin we leven.

Uiteindelijk heb je maar twee dingen nodig om het einde van de wereld te overleven:
- de wil om dat te doen
- dit boek
Alle informatie die ik in mijn leven verzameld heb, maar met name wat ik de afgelopen jaren heb kunnen opsteken via het internet (en via online gevonden boeken), heb ik in dit boek verwerkt. Eigenlijk heb ik alles in het leven erbij betrokken. Het gaat daarbij niet alleen over astronomisch en historisch onderzoek, maar met betrekking tot zaken die ik in 7 hoofd- en 7 subgroepen
heb onderverdeeld:
1 mensheid
2 gezondheid [dieet, ontgifting, radioactiviteit, vasten, sporten, enz. enz. enz.]
3 spiritualiteit
4 economie
5 wetenschap
6 geschiedenis
7 politiek
alsmede de subgroepen
8
  sex
9
  relaties
10 psychologie
11 genetica
12 landbouw
13 vrijheid
14 zelfredzaamheid

Zo'n lijst overweldigt, dat snap ik wel. Dit boek is echter niet geschreven om even luchtig door te lezen, maar vooral ook als naslag. Het is informatie die nodig zal zijn als alles van de huidige culturen van de aardbodem geveegd is. Het kan echter ook helpen begrijpen hoe haalbaar het is om zelf zaken te regelen en te doen en om zonder de moderne cultuur niet alleen te slagen, maar vaak beter en makkelijker dan via de nu geijkte methoden.

Van Maslov komt een goede gezegde:
iemand met een hamer ziet overal spijkers

De meeste mensen hebben verstand van één of een paar zaken. Ze zoeken oplossingen in wat ze kennen en de rest laten ze over aan zogenaamde experts/specialisten/autoriteiten. Dat is niet multidisciplinair. Noch is 't efficient of intelligent.
Multidisciplinaire overwegen zijn zo belangrijk omdat alles in relatie staat tot elkaar. Je kunt bijvoorbeeld geschiedenis [6] nooit los zien van mensheid [1], economie [4], wetenschap [5], politiek [7], sex [8], relaties [9], psychologie [10], landbouw [12], of eigenlijk van alle andere genoemde hoofd- of subgroepen. Geschiedenisonderzoek, met name, kan niet losgezien worden van mensheid [1] omdat de meeste geschiedenis uiteindelijk de geschiedenis van de mens betreft. Hoe kun je dan eigenlijk de geschiedenis zinvol beschouwen zonder een gedegen kennis van het onderzoek dat bekend is van de mens, met name m.b.t. psychologie [10], relaties [9], en sex [8]? Toch sommen zogenaamde historici gebeurtenissen op, mooi chronologisch op een rij geplaatst, en noemen dat "geschiedenis", hoewel ze van die andere disciplines totaal geen kaas gegeten hebben. Dat is waanzin. Je snapt niets van de geschiedenis als je niets snapt van wat mensen beweegt en daarom in het verleden bewogen heeft.
Voor alle andere aspecten van het leven, geldt dit evenzeer. Multidisciplinair is aan de ene kant normaal, want iedereen neemt altijd al het andere wat die kent mee in z'n overwegingen. Echter, het internettijdperk heeft wezenlijk multidisciplinair leven mogelijk gemaakt, maar dan moet je wel je kennis baseren op de beste bronnen en overwegingen en je niet baseren op populaire fantasiën of cultureel-geaccepteerde aannames! Het internet is er. Een soort informatietijdperk is aangebroken. Maar zulke zaken helpen je niet om je kennis en meningen tot volwassenheid te brengen zolang je blijft kleven aan culturele taboes, aannames, en vooroordelen. Voor degenen die letterlijk een wereld vol data, logica, en gezond verstand bereid zijn te omarmen, levert multidisciplinair onderzoek een nieuwe wereld voort aan inzichten en kennis. Daar hoort bij de kennis over wat de mensheid boven het hoofd hangt.

Vanuit de typische nauwe 'wetenschappelijke' traditie vallen er allemaal gaten in de werkelijkheid. De wereld bestaat voor zulke 'wetenschappers' alleen uit hun eigen discipline en ze verwijzen naar andere disciplines in de hoop ooit een antwoord te krijgen op de 'mysteries' waar ze mee blijven steken. Da's lekker makkelijk. Het is ook verschrikkelijk achterhaald; wetenschappelijke disciplines zijn een achterhaald concept. Het paste in het tijdperk toen onderzoek zo verschrikkelijk moeilijk was, toen internet nog niet bestond. Niemand hoeft zich van die achterhaalde houding nog iets aan te trekken. Dat universiteiten en specialisten blijven steken in het verleden, hoeft niets te maken te hebben met de informatie die je je als individu nu eigen kan maken. Je hoeft eigenlijk helemaal niet meer aan te kloppen bij de oude garde van 'autoriteiten' [zo dat ooit zinvol was]. Maar zeker in relatie tot je eigen veiligheid en voortbestaan, zou je dwaas zijn om te vertrouwen dat de oude garde je kan helpen bepalen of de wereld eventueel gevaar loopt. Waren het niet diezelfde zgn. autoriteiten die weigerden om de simpele waarheid het hoofd te bieden dat de mens 12.000 jaar geleden niet zomaar uit het niets kan zijn ontstaan?!

Zogenaamde wetenschappers zijn in de praktijk net politici; als 95% denkt dat de Aarde plat is, wordt de 5% die denkt dat die rond is belachelijk gemaakt, verstoten, en valt die in 't algemeen buiten de boot [ook buiten de financiële boot die onderzoek bekostigt]. Die 95% vormt dan wat zo mooi 'de wetenschappelijke consensus' heet. Om die reden heeft het nooit zin om naar 'wetenschappers' te luisteren. Het heeft zin om naar wetenschappelijk data te kijken. Wetenschappelijk data laten interpreteren door wetenschappers is net zo dwaas als de Bijbel laten interpreteren door pastoors of priesters. Waarom zou je? Jij bent niet achterlijk en je hersenen kunnen hetzelfde aan als die van 'wetenschappers'. Waar je wetenschappers of onderzoekers voor nodig hebt,, is dat zij onderzoek doen, hypotheses testen, en bevindingen tegen elkaar afwegen. Als zij dan klaar zijn, kun jij de data en logica gaan bekijken als je daar zin in hebt. Gezond verstand, echter, dat heb je zelf, of dat heb je niet. Heb je zelf geen gezond verstand, dan doe je er misschien goed aan om de meningen van wetenschappers klakkeloos over te nemen [of die van je ouders, politici, of een guru]. Beschik je zelf wel over gezond verstand, dan kun je als zinnig, volwassen individu gaan bekijken wat je aankunt met de bevindingen van onderzoek en onderzoekers. En misschien betrek jij in je overwegingen dingen waar de zogenaamde wetenschappers nooit bij stilgestaan hebben, met name omdat de meesten van hen zich specialiseren in één bepaalde discipline terwijl jij je in het internettijdperk kunt storten in zoveel disciplines als je maar wilt.

De 14 hoofd- en subgroepen die ik noemde [mensheid, gezondheid, spiritualiteit, economie, wetenschap, geschiedenis, politiek, sex, relaties, psychologie, genetica, landbouw, vrijheid, en zelfredzaamheid] lijken misschien teveel informatie om te verwerken, maar dat is omdat de politiek correcte en op autoriteiten gerichte cultuur onwetendheid tot het hoogste goed gemaakt heeft. Onwetendheid is de basis van de moderne wereld van autoriteit. Wordt elke autoriteit op het gebied van bijvoorbeeld geschiedenis niet geacht onwetend te zijn in relatie tot alle andere aspecten van het leven? Wordt de historicus niet geacht het hoofd te buigen voor doktors, psychologen, dieëtisten, sexuologen, enz. enz. enz.? De 'moderne' wereldcultuur is erop gericht dat we allemaal als kinderen zijn, onwetend en eervol opkijkend naar alle mogelijke specialisten/experts/autoriteiten.
De waarheid is dat echte kennis van het leven niet teveel is om tot je te nemen. Echte kennis verkrijgen is eigenlijk niet een kwestie van meer zaken opnemen, maar een zaak van het idee loslaten dat je niet in staat bent om überhaupt kennis op te nemen.

Maar hoeveel kan één mens begrijpen of te weten komen? Dit kan ik misschien het duidelijkst maken via een kort verhaaltje.
Een jaar of zo terug gaf ik een medische mening aan mijn oudste broer. Dat deed ik op basis van meer dan 30 jaar interesse in dieet en gezondheid, welke kennis ik de laatste jaren via het internet behoorlijk heb weten te verdiepen. En dat weet hij. Toch weerlegde hij mijn mening met de simpele redenering dat hij ook verstand had van gezond eten want 'hij had 20 jaar terug of zo ook een paar boeken erover gelezen'. "Een paar boeken"?! Ik heb een paar dozijn boeken gelezen, plus vele honderden (zo niet duizenden) uren geluisterd naar de meest baanbrekende experts [in deze eeuw!], plus 30 jaar experimenteren met mijn eigen lijf en alle mogelijke dieëten toetsen en proberen te combineren. Hij wil zijn "paar boeken" gelijk stellen aan mijn 30 jaar onderzoek?!
Het gaat er hier natuurlijk om dat hij mij gewoon niet respecteert. Immers, ik heb geen "Dr." voor mijn naam staan.
Maar ik weet zeker dat als ik hem zou zeggen dat ik verstand heb van psychologie omdat ik 'een paar boeken' erover gelezen heb, dat hij mij belachelijk zou maken. Dus welke is 't nou? Ben ik nooit op de hoogte omdat iedereen (behalve een 'doktor' natuurlijk...) het nooit kan weten, of kan iedereen op de hoogte zijn door een paar boeken te lezen? Je kunt 't alleen allebei hebben als je met twee maten meet en da's natuurlijk onzin.
Waar de meeste mensen de fout in gaan is dat ze kennis hebben toeschrijven aan 'autoriteit' zijn/hebben. Het doet er niet toe of die 'autoriteiten' ook werkelijk met antwoorden komen, het is een principe zaak. Het betreft een axioma. En ook al is de wereld van 'autoriteiten' volkomen achterhaald geworden nu het internet veel meer en veel betere informatie biedt dan universiteiten ooit konden, de cultuur van mensen die hun heil zoeken bij experts/specialisten/autoriteiten overheerst nog in de cultuur. Achterhaald of niet, dat is wat nog steeds leeft in de harten van de meeste mensen.
De vraag is natuurlijk of het ook leeft in het hart van de lezer.

Zeker de mensen die geilen op zgn. autoriteit zullen tegen gezond verstand redenaties allerlei meningen van hun autoriteiten inbrengen. Het gaat daarbij meestal puur om kwantiteit en niet om kwaliteit van meningen of data. Zulke mensen zullen waarschijnlijk tegen het feit dat mensen nooit 12.000 jaar geleden uit de lucht kunnen zijn komen vallen, zeggen dat er nu eenmaal geen 'autoriteiten' zijn die het erover hebben. Voor hun is daarmee de kous af. Maar zelfs als je een aantal 'wetenschappers' bij elkaar kunt halen die zouden erkennen dat daar niets van kan kloppen, zullen de meeste mensen aanvoeren dat er een miljoen 'autoriteiten' zijn die erover zwijgen voor elke wetenschapper die erover begint. 'Dus zal 't waarschijnlijk wel loslopen'.
Een gebrek aan kwaliteit is er ook de oorzaak van dat zoveel mensen er geen probleem mee hebben dat als ze maar 10 argumenten tegen iets kunnen aanvoeren, ze aannemen dat jouw ene argument weerlegd is. Het maakt voor hun dan niet uit hoeveel van die 10 argumenten van hun leeg of zwak zijn, want 'men noemt geen koe bont of er zit wel een vlekje op' en 'waar rook is, is vuur'. In een lege wereld wint kwantiteit het elke keer van kwaliteit.
Vaak komen de autoriteitengroupies met het argument dat hun autoriteiten antwoorden hebben, terwijl jij (en jouw bronnen) ze niet hebben. Het maakt dan niet uit of de reguliere insteek gebaseerd is op hypotheses die nooit wetenschappelijk onderbouwd zijn. In de gedachten van de meeste mensen, maakt het feit dat een zogenaamde wetenschapper iets geponeerd heeft datgene dan ook gelijk wetenschappelijk. Met andere woorden, het gaan niet om wetenschap, het gaat om mensen. Bij gebrek aan wetenschap, houden mensen zich vast aan 'wetenschappers' en hun theoriën. Dan kun je net zo goed zelf dingen uit je duim gaan zuigen, dat willen ze niet accepteren. Voor speculatie en fantasie heb je geen wetenschappers nodig; dat lukt iedereen wel.
Voor wat specifiek het onderwerp betreft waar dit boek over gaat, geilen anderen erop om te wijzen op de gaten in kennis in relatie tot de materie. Hun autoriteiten hebben ook geen data, maar die hebben zogenaamd aanzien. Hun onwetendheid is dan zogenaamd meer respektabel.
Het meten met twee maten komt keer op keer terug; mensen eisen van jou dat je met 'bewijzen' komt, maar hun zgn. autoriteiten kunnen prima met theoriën aankomen. De bewijslast ligt bij jou. En dat terwijl het onomstotelijk vast staat dat de menselijke 'beschaving' geen 20.000 jaar terug gaat; daar zijn zelfs de zgn. autoriteiten het over eens!
Het gebrek aan data, logica, en gezond verstand ligt bij de zgn. wetenschappelijke consensus en bij de cultuur. Daar overheerst angst, vooroordeel, en taboe.

Er is veel niet bekend over het einde van de wereld, da's waar. Nog minder is zeker. Maar er komt een punt waarop je te ver kunt gaan met je dingen afvragen en met bewijzen eisen. Voordat Hitler tijdens de tweede wereldoorlog alle Joden vergast had, waren er veel tekenen aan de wand om Joden angstig te maken. Voor veel Joden waren die tekenen genoeg om het land (tijdig) te ontvluchten. Hadden de 6.000.000 Joden, die vergast zijn, gelijk om te wachten totdat Hitler met een waarschuwing kwam van: "Als jullie niet oprotten, zullen we jullie vergassen!"? Kennelijk niet. Je kunt teveel vragen stellen. Je kunt teveel eisen.
Ik geloof dat ik meer dan gemiddelde kennis heb opgedaan in mijn leven omdat ik geen angst heb om alles te onderzoeken. Geen onderwerp jaagt mij zoveel angst aan dat ik weiger om erin te duiken. Geen taboe is mij te groot. Het maakt me niet uit hoeveel mensen een onderwerp als kwetsend of beangstigend ervaren. Voor mij is het dus een principekwestie dat je alles afvragen tot wijsheid en kennis leidt. Echter, het is wezenlijk anders als je vanwege wijsheid ophoudt met onderzoek of dat je dat vanwege angst doet. Je wilt altijd meer kennis en antwoorden, maar soms is het gewoon duidelijk dat je al op basis van wat je wel weet je conclusies moet trekken of aan de slag moet. Je krijgt niet altijd gelijk alle antwoorden die je zou willen. Het hoort bij 't leven.
Ik hoorde ooit in een interview hoe mensen die te maken hebben met alcoholisme op een gegeven moment moeten ophouden zich af te vragen waarom de alcoholist die hen mishandelt dat doet. Wat ertoe doet, legde de persoon in het interview uit, is dat geaccepteerd wordt dat het geweld niet acceptabel is. Het geweld moet per definitie erkend worden en het maakt niet uit hoeveel onbeantwoord blijft. Da's jouw probleem niet. Waarom de alcoholist in kwestie drinkt, is niet meer relevant. Wat relevant is, is dat het geweld dat ermee in relatie staat onacceptabel is. En slachtoffers van zulk geweld die zich blijven afvragen waarom degene die hen mishandelt drinkt, blijken niet in staat om afstand te nemen van de problematiek.
Wat ik wil zeggen is eenvoudig: je kunt doorslaan met je 'waarom vragen', met je eisen om bewijzen.
- Wanneer komt het einde van de wereld dan precies? Welk jaar? Welke maand? Welke dag? Hoe laat?
- Kunnen we er iets tegen doen?
- Kunnen niet meer mensen gered worden? Hoeveel mensen kunnen er maximaal gered worden?
- Hoe groot is Nibiru of Nemesis? Waarom hebben we er niet eerder van gehoord?
- Hoe kan 't dat de overheid de mensen niet waarschuwt?
- Wat voor bewijs heb je voor het bestaan van galactische supergolven? Wie heeft er ooit één gezien?
- Wie denk je wel dat je bent?...
De tekenen aan de wand, zijn de tekenen aan de wand. Als jij de letterlijk keiharde archeologische kleitabletten uit Mesopotamië die spreken over buitenaardse heersers en hun planeet, niet wilt accepteren, dan ligt jouw onwetendheid niet aan gebrek aan bewijzen. Het zijn er maar zo'n 50.000... Moet je nou werkelijk een ooggetuige van het vergaan van de wereld 13.000 jaar geleden spreken voordat jij het accepteert?

Wat jij zeker weet is dit:
- 12.000 jaar terug verkeerde de mensheid in een stenen tijdperk en daar is geen logische verklaring voor
- iedereen is het erover eens dat de geschiedenis van 'de beschaving' geen aaneengesloten periode is van, zeg, 20.000 jaar [waarom niet?!]
- er zijn allerlei wetenschappelijke disciplines die spreken van
cosmologische (en andere) cycli van 13.000 jaar
- sommige van die cycli zijn verschrikkelijk destructief voor de Aarde (en voor al het leven op Aarde)
- overheden over de hele wereld staan er om bekend hoe ze geheimen achterhouden voor het volk, hoe geheimzinnig ze zijn en graag 'achter gesloten deuren' over van alles en nog wat praten, en hoe transparantie (met name over geldzaken) een politiek taboe-onderwerp is
- genetisch gezien moeten mensen van 100.000 jaar terug ons gelijke zijn geweest en van hen is niets terug te vinden
Wat je ook zeker weet, is dat je volkomen onvoorbereid bent op een ramp die jou terug zou slaan naar een stenen tijdperk. Je zou zo'n ramp niet overleven, maar zelfs als je per ongeluk het wel overleeft, je zou niet weten hoe je je daarna moet redden.

Dit boek lijkt dus meer te gaan over wat er niet geweten wordt: het gaat om zaken die niemand precies kan vertellen en het gaat om al die dingen die je zou moeten kunnen vertellen maar niet weet. Heb je kennis over... leerlooien, kruidenleer, boomsoorten, permacultuur,, ijzer, cement, rubber, papier of vuur maken, enz. enz. enz.? Maar het is nog veel erger, want de meeste mensen hebben werkelijk geen idee wat voor kennis tegenwoordig via internet voor handen is. Met andere woorden: ze weten niet wat ze niet weten. Wist je dat permaculturisten op één van de droogste plekken op Aarde een oasis geplant hebben die geen irrigatie behoeft? Weet je wat een rocket mass heater is en dat het maar 5% van de brandstof gebruikt als reguliere warmtebronnen voor in huis? En dat het doodsimpel en goedkoop is om te bouwen? Heb je misschien boeken die je dan tenminste kunnen uitleggen hoe je al die dingen doet?
Zoals gezegd, onze cultuur verheerlijkt onwetendheid. Wij zijn niet alleen niet gewend aan een stenen tijdperk, wij weten nog geen fractie van wat de culturen die werkelijk in een stenen tijdperk leefden wisten. Accepteer dat je onwetend bent. Maar die acceptatie dient te leiden tot actie. Je hoeft niet te leren hoe je breit en je hoeft zeker niet alleen in zelfgebreide truien te gaan lopen, maar is het teveel gevraagd om één boek in huis te hebben dat uitlegt hoe zulke dingen moeten? Eén boek voor de zekerheid. Als verzekering.
Want je weet dat je heel veel niet weet en dat 't daarom hoog tijd werd dat je dat accepteert en er wat aan doet.

====================================================

Je kunt jezelf niet redden als je jezelf als kind beschouwt dat nergens toe bekwaam is.
Je zult jezelf niet redden als je denkt dat je toestemming nodig hebt van 'autoriteiten' om dat te doen.
En je zult nooit weten en snappen wat je nodig hebt (om te weten en te snappen), als je zit te wachten op leiding van anderen.
Jij hebt gezond verstand. (Of niet.) Ik kan als schrijver niet meer dan data, logica, en argumenten op basis van gezond verstand presenteren. De acceptatie ervan is van jou afhankelijk.
Piece of cake, zou ik zeggen.

====================================================

 

Het is niet zeker wat er staat te gebeuren. Aan de ene kant hoeft dat ook niet, want je sluit een brandverzekering ook niet af omdat je zeker weet dat je huis zal afbranden, laat staan omdat je weet hoe die zal ontstaan; en aangezien onze voorouders volledig van de aardbodem gevaagd zijn (slechts 12.000 jaar terug, wat geologisch en cosmologisch gezien maar een ogenblik is), heeft niemand het recht om zich veilig te voelen en om te denken dat ze zeker weten dat hen niet precies hetzelfde zal overkomen.
Aan de andere kant zijn er geen nog levende ooggetuigen die ons kunnen vertellen wat zich 12 of 13.000 jaar geleden afspeelde. Maar behalve gezond verstand, beschik je ook over verbeeldingsvermogen. Dus stel je voor...
Als de aardbol maar enigszins een abrupte beweging zou maken, zou dat alleen al bijna alle culturen wegvagen. "Hoe zou die enorme Aarde ooit in beweging kunnen komen?", vraag je je dan wellicht af, maar waarom uiteindelijk niet? Hangt de Aarde niet in het luchtledige? Wat weerhoudt het ervan zomaar wat in de rondte te tollen? Absoluut niets. De Aarde zit waar die zit in relatie tot de Zon, de andere planeten, en ons Melkwegstelsel. Allen hebben een bepaalde polariteit en die stellen zich naar elkaar [meer precies: alles stelt zich naar de polariteit van het melkwegstelsel]. Nu blijkt dat de polariteit van de Aarde regelmatig wijzigt. (Dat is kennis die algemeen aanvaard is, dwz ook door de 'wetenschappelijke consensus'.) Dus als de Aarde van polariteit verandert, weet jij wat er dan precies gebeurt?
Waarschijnlijker is dat de Aarde beïnvloed zal worden door de komst van Nemesis/Nibiru, een soort zonnestelsel dat om onze Zon tolt. Immers, bijna alle zonnestelsels die men heeft kunnen vinden, bestaan uit twee sterren die om elkaar heen tollen. Het blijkt dat ook wij zo'n broeder ster hebben, al is het een niet-ontvlamde ster, een zgn. bruine dwerg. Hoe dan ook, als Nemesis [de bruine dwerg] met z'n planeten/manen [waarvan er eentje Nibiru heet] voorbij komt, heeft dat regelmatig belangrijke gevolgen voor de Aarde. Die kan dan bewegen. Wat moeten we ons daarbij voorstellen?
Nemesis is duizenden malen massiever dan de Aarde en heeft een polariteit.
Nibiru is 4 à 5 keer zo groot als de Aarde [volgens de sumerische kleitabletten]. Als één van deze maar een beetje in de buurt van de Aarde zou komen, zou de noordpool ervan die van de Aarde kunnen wegstoten, zodat de Aarde wegdraait. Het zou ook kunnen dat een zuidpool naar de Aarde gericht is en onze noordpool juist naar zich toe trekt; bijvoorbeeld. Er zijn talloze scenario's te bedenken.

Belangrijk is om hier tussendoor te stellen dat 'het einde van de wereld' dat ik in dit boek behandel niet valt of staat bij een bestaan van een Nemesis/Nibiru. Misschien blijkt toch dat de komst van Nemesis onschuldig is; misschien blijkt Nemesis (volkomen in lijn met de ontkenning van het bestaan ervan door overheden) niet te bestaan. Uiteindelijk doet 't er niet toe, want wat we zien, wat wetenschapplijk data en gezond verstand aantoont, is dat er elke 13.000 jaar hele heftige dingen zich afspelen op Moeder Aarde. Verschillende wetenschappelijke disciplines geven dat aan. Ik geef hier door wat ik het meest waarschijnlijke scenario acht op basis van jaren interesse en online onderzoek. Uiteindelijk, echter, is het enige wat er toe doet dat we niet veilig zijn, want anders ging de geschiedenis van de mensheid veel en veel verder terug. Dan hadden we ook van oude culturen over de hele wereld niet dezelfde verhalen over vernietiging die alles wegvaagt.

Om door te gaan over een Aarde die kan bewegen... Stel dat een verandering van de polen of een aantrekking
door een ander hemellichaam de Aarde ook maar een klein beetje zou doen bewegen; wat zou er gebeuren? Gezond verstand zegt je dat de continenten, de oceanen, en de lucht om de Aarde zich elk heel anders zouden gedragen:
- de continenten zouden zich
snel verplaatsen, hoewel spanningen in de aardschil tot aardbevingen zouden kunnen leiden; mogelijk zouden die behoorlijk zijn.
- het water der zeeën zou zich niet zo snel verplaatsen als de continenten; net zoals wanneer je een glas water verzet, zouden de oceanen tegen de randen van de oceaanbasins opklotsen, dwz tegen 's werelds zeekusten. Dat zou tot wereldwijde tsunami's leiden van onvoorstelbare grootte. En aangezien 80 tot 90% van alle mensen op Aarde in de buurt van kuststreken leven, zou dat meteen behoorlijk ernstig zijn.
- wat je misschien zou verbazen
, is dat de vernietigingskracht van lucht, van de atmosfeer om onze Aarde, het meest verschrikkelijk zou zijn van alle drie. De Aarde tolt nu in de rondte en om de evenaar gaat dat met 1000 km/u. De lucht om de Aarde draait mee, dus ook met een snelheid van 1000 kilometer per uur. Daar voelen we weinig tot niets van omdat de Aarde meedraait, maar 1000 km/u is viermaal sneller dan de lucht binnenin de meest verschrikkelijke tornado. En terwijl tornado's plaatselijk zijn, zou een beweging van de aardbol een wereldwijde wervelstorm veroorzaken die geen boom op Aarde in de grond zou laten staan! Wat die enorme winden nog vele malen rampzaliger zouden maken, is wat ze met zich meetrekken; hele boomstammen zouden als projectielen met honderden kilometers per uur tegen alles bovengronds geslingerd worden. Alles wat niet door aardbevingen van z'n plaats geschokt is, dan wel door kilometershoge tsunamis weggespoeld is, zou opgezogen en versplintered worden door wereldwijde winden die het verbeeldingsvermogen tarten.

Begrijp je nu waarom onze voorouders volledig weggevaagd werden en teruggeslagen werden naar een stenen tijdperk? Daarom kwamen mensen met idiote ideeën dat de mens een paar duizend jaar geleden tot stand kwam, want er is bijna niets terug te vinden van de mensen die 50.000 of 100.000 jaar leefden. Immers, als deze cosmologische gebeurtenissen elke 13.000 jaar plaatsvinden, is er elk 13.000 jaar sprake van een soort tabula rasa voor de mensheid: een paar mensen overleven de ramp wel en die worden de nieuwe Adams en Eva's, als 't ware. En hun nazaten zullen ook rampverhalen doorvertellen die 12.000 jaar later door zogenaamde autoriteiten als fabels van de hand zullen worden gedaan.

===================================================

Elke 13.000 jaar draait ons zonnestelsel halverwege rond [dwz elke 26.000 jaar draait die helemaal rond]. Elke halve draai komen we in een andere polariteit terecht.
Elke 13.000 jaar komt er een golf van energie vanuit het galactisch centrum langs, die zo krachtig is dat het sterren (die daar rijp voor zijn) nova laat gaan.
Elke 13.000 jaar breekt er een nieuwe ijstijd aan.
Elke 13.000 jaar [12.888 om precies te zijn] komt Nemesis/Nibiru een derde keer langs.
Op het eiland La Gomera, één van de zeven grote Canarische eilanden, zag ik een ronde steen met 3 meter doorsnee. Nu vraag ik je: hoe krijg je een steen
, die zo zwaar is, aan alle zijden zo mooi gerond? Rond steentjes worden mooie ronde steentjes doordat ze eindeloze keren tegen andere steentjes opgebotst zijn en beetje bij beetje aan alle kanten tegelijk afgevlakt zijn. In die vallei op La Gomera moet die grote steen elke 13.000 jaar door een megatsunami door de vallei gejaagd zijn. In de afgelopen miljarden jaren is dat dus vele duizenden keren geweest.
Zó krijg je een ronde steen van drie meter doorsnee!

===================================================

 

Survivor guilt noem je dat in 't Engels: er gebeurt een ramp en je bent de enige overlevende; een schuldgevoel bekruipt je omdat je niet gestorven bent toen zovelen wel gestorven zijn.
Als het volgende stenen tijdperk zich aandient, zullen meer dan zeven miljard mensen dat niet overleven. Wie kan dat accepteren? Dat is ook een grote vraag.
Ik ben 't zo gaan bekijken: er leven nu op Aarde 7.000.000.000 mensen en in de afgelopen 12.000 jaar waren dat er misschien in totaal nog een aantal miljard meer. De wereld zal echter weer bevolkt raken en er zullen nog eens miljarden volgen. Je kunt weliswaar niets betekenen voor de mensen die nu op Aarde leven, maar des te meer kun je betekenen voor de miljarden die zullen volgen, want we kunnen het belangrijkste doorgeven wat we geleerd hebben in de afgelopen millennia. Onze voorouders moesten van voor af aan beginnen en het duurde 12.000 jaar tot we op het punt geraakten waar we nu met z'n allen zijn. Dat punt is er één waarbij er een wereldwijde bewustwording aan het ontstaan is dat we voor de Aarde moeten zorgen. Het is ook een punt waarbij er steeds meer welvaart is onder steeds meer volkeren en overal ter wereld hebben ouderparen minder dan twee kinderen; dat betekent dat de overbevolking van de wereld waarschijnlijk op den duur vanzelf zou verdwijnen. Stromingen als permacultuur spreiden zich in rap tempo over de wereld uit en zouden in de komende eeuw misschien alle landbouwpraktijken kunnen gaan vervangen die verwoestijning van landbouwgronden veroorzaken [25% is al verloren gegaan]. Als alleen al permacultuur op grote schaal toegepast zou gaan worden,, zou dat lucht, water, en aarde kunnen genezen. Voedsel dat middels permacultuur gekweekt is, is zo rijk aan mineralen dat het mensen van de meeste aandoeningen geneest [of liever, voorkomt dat ze ooit ziek worden]. En waarom zou het niet populair worden? Mensen die het toepassen verdienen meer dan boeren die reguliere methodes toepassen, genieten meer van hun werk en producten, en hoeven er minder hard voor te werken.
Dat is maar één voorbeeld van kennis die we door kunnen geven. Wat zou het fantastisch kunnen zijn als we de belangrijkste kennis kunnen redden van de ondergang zodat het geen 12.000 jaar duurt voordat de mens de techniek een beetje onder de knie heeft, maar misschien een luttel 1000 jaar of zo. Geen millennia oorlogen over grondstoffen uitvechten, geen donkere eeuwen van vooroordelen gebaseerd op onwetendheid die zich uiten in religieus fundamentalisme en zo.

Ik heb iemand horen zeggen dat hij het fijn zou vinden om de rest van zijn leven in een tent te moeten leven. Zou jij dat ook fijn vinden?
Ik heb ook mensen horen zeggen dat ze het een goed idee vinden om de Aarde te bevrijden van de last van de mensheid, om schoon schip te maken en de boel maar weg te laten spoelen. Die denktrant, echter, leidt alleen tot een herhaling van de millennia aan ellende waar we met z'n allen niet eens helemaal doorheen gekomen zijn. Niet alleen heb ik geen wens om (eventueel zeer binnenkort) te sterven, niet alleen heb ik de wens dat mijn zoon van 7 kan opgroeien en nog een lang en gelukkig leven kan leiden, maar ik denk ook aan alle dieren en mensen die in de toekomst zullen lijden als onze geschiedenis zich herhaalt en de mensheid weer duizenden jaren moet aanmodderen voordat er zich eventueel een informatietijdperk aandient.

==================================================

 

Heel bewust heb ik in dit boek niet gesproken van de vernietiging van "de beschaving". De cultuur die nu over de wereld heerst kan volgens mij niet "beschaafd" genoemd worden, dus ik wens het woord "beschaving" niet te ondermijnen door iets wat wezenlijk barbaars is zo te noemen. Technologisch gezien zijn we misschien ver gekomen, maar daarnaast draait de wereld vandaag de dag om commercie, politieke belangen en meningen, en uitbuiting van de meeste mensen ten bate van een kleine minderheid. Als we dat beschaafd noemen, welk woord zouden we dan gebruiken voor een wereld waarin niet elke drie seconden ergens ter wereld een kind onnodig sterft aan honger? Een wereld die niet vervuild wordt en waar elk jaar duizenden soorten planten en dieren voor eeuwig verloren gaan? Een wereld waarin de meeste mensen niet leven maar slechts overleven. "Het einde van de wereld"? Die is, denk ik, allang geweest! Maar als ik met mijn vijftig jaar iets geleerd heb in het leven, dan is 't wel dat 't altijd nog slechter kan worden. Ik heb twee kinderen verloren aan de cultuur waar ik in geboren ben; ze zijn niet dood, maar ik zie ze niet (meer). Als gezonde man in de kracht van mijn leven, heb ik depressie gekend door zulke zaken. Nu ik (met name via internet) veel geleerd heb, begrijp ik dat ik in die jongere jaren dwaze ideeën erop na hield en mij daardoor kwetsbaar maakte. Rare verwachtingen en onrealistische eisen; de cultuur waarin ik opgroeide, bracht mij weinig praktische en behulpzame kennis bij. Alleen via het internet, heb ik nu geleerd hoe zot mijn verwachtingen waren. Je betaalt je belastingen, je werkt hard, je kinderen gaan naar school, en je koopt wat je nodig hebt in de supermarkt. Zoals Doe Maar het zo mooi stelde: "Is dit alles?"
De wetenschappelijke consensus is het erover eens dat de mineraalinhoud van landbouwgronden in Nederland de afgelopen vijftig jaar met zo'n 95% gedaald is. Maar de werkelijkheid is veel erger dan 't klinkt, want de mens heeft voor een gezond bestaan tientallen mineralen nodig en vele daarvan zitten helemaal niet meer in de grond [zoals selenium, zilver, enz.]. Intensieve landbouwmethoden (waar de moderne cultuur nota bene trots op is) veroorzaken verarming en zelfs uiteindelijk verwoestijning van de grond. Dit wordt door boeren bestreden door allerlei gif en chemicaliën toe te voegen aan het proces, maar aan het eind is het resultaat dat er in dit land nauwelijks te leven valt; er is slechts overleven. Net zoals je zo'n destructieve gemene cultuur geen beschaving kunt noemen, hoe kun je van "leven" spreken in een gebied waar je niet aan goed eten, schoon water, of schone lucht kunt komen? Waar de zon nauwelijks schijnt en waar je de (overgrote) meerderheid van het geld dat je verdient moet afdragen aan de Staat? De meeste zogenaamde slaven in de oudheid hadden het veel beter!

Je kunt je daarom prima afvragen of het niet een goede zaak is dat dit alles tot een einde komt. Niet alleen zou het logisch, menselijk, en begrijpelijk zijn als je je dat zou afvragen, maar ik ben 't volledig met je eens. Er is echter een groot verschil tussen een apathie die het gevolg is van depressie, of een acceptatie die het gevolg is van begrip. Het getuigt niet van geestelijke gezondheid om de dood in de ogen te kijken en te denken: "Ach, wat zou 't?" Het getuigt van depressie. Onder andere wordt zulks veroorzaakt door mineraaltekorten die ik net noemde. Joie de vivre of levenslust is niet iets wat bij jong zijn hoort, het is iets wat hoort bij gezondheid en vrijheid. Mis je passie en geluk, is niet het antwoord om zelfmoord te plegen en, gelovend in reïncarnatie maar te hopen dat je volgend leven beter zal lopen. Hetzelfde geldt in 't groot: het antwoord op alle ellende in de wereld is niet om die wereld maar te laten afsterven.
Er is zelfs iets heel positiefs aan een komst van een tabula rasa voor de mensheid. Het is natuurlijk verschrikkelijk sneu dat zoveel onschuldige mensen en dieren aan hun einde komen, maar heel veel slechte dingen verdwijnen dan ook. Vooroordelen, onwetendheid, en onkunde graven zich in en vormen blokken in de cultuur die een eigen leven gaan leiden. Al die blokken worden ook weggevaagd. Al die corporaties die vastzitten in modellen van uitbuiting en vervuiling, zijn ook in één keer verdwenen.

Hier dient zich dan één van de meest fundamentele vragen uit de geschiedenis aan: is de mens van nature slecht? Zijn we voorbestemd om de wereld en elkaar het leven zuur te maken? Is de mens voorbestemd om onze geschiedenis te herhalen?
Dit alles heeft met motivatie te maken, want waarom zou je iets van deze cultuur redden? Ik zeg: "Red jezelf!", maar er zijn wellicht stemmetjes in je achterhoofd die twijfelen: "Is dat eigenlijk wel zo'n goed idee?"
Zulke stemmetjes hebben geen versterking nodig, want het is al moeilijk genoeg om alles wat je ooit gekend hebt te verliezen. Je hoeft niet al aan depressie te lijden om te twijfelen aan de zin van het leven, als de situatie waarmee je geconfronteerd wordt op zich al genoeg is om je depressief te maken! Daarbovenop komen dan hele natuurlijke impulsen als survivor guilt; je hebt 't al zwaar genoeg en je kunt geen twijfels gebruiken die je intellectueel net zo onderuit halen als emotioneel al gebeurt.
Is de mens slecht? Is het misschien niet gewoon goed dat de wereld af en toe van alles en iedereen bevrijd wordt? Ondermijn ik wellicht een natuurlijk balans als ik iets uit deze generatie red voor de volgende?

Dus 't gaat om dit grote vraagstuk: "Is de mens van nature slecht?"
Het behoort tot één van die zogenaamde mysteries die nooit beantwoord kunnen worden zolang je blijft steken in het verleden. Letterlijk millennia lang hebben mensen moeten aanmodderen zonder de data die het erfgoed van onze generatie is. Het is daarom begrijpelijk dat men in voorgaande eeuwen maar wat in het donker tastte naar antwoorden die het intellectuele konden bevredigen. Om die redenen zijn allerlei geloven ontstaan en die bestaan tot de dag van vandaag. Paradoxaal genoeg beroepen zulke initiatieven zich op hun tradities, dwz op hun verleden. Het heden, deze tijd van mondiaal onderzoek door talloze miljoenen mensen met eeuwen aan onderzoek om zich op te beroepen, heeft geen plaats in dat verleden. Die twee werelden vallen slecht met elkaar te rijmen. Hoe harmoniseer je onwetendheid met kennis? Halve kennis?
Er is heel veel onderzoek gedaan naar de mens, naar psychologie met name, maar ook naar de mens in relatie tot van alles en nog wat. Wat er uit die data komt, is vaak zo politiek incorrect als maar zijn kan. De politiek berust zich op centraal gezag, maar als onderzoek aangeeft dat de mens van nature helemaal niet goed functioneert onder zulke voorwaarden, zal zulk onderzoek genegeerd, verzwegen, en waar mogelijk verdraaid worden. Dat is dan ook gebeurd en dat gebeurt consequent nog. Evengoed is al ruim 150 jaar bekend hoe 't zit met het aard van de mens, gezien vanuit wetenschappelijk oogpunt. Dat ook de zogenaamde moderne cultuur er niets mee kan, doet niet af aan de waarde van dat onderzoek.
Uiteindelijk komt 't er hier op neer: de mens is een sociaal beest. Dat klinkt goed en dat is 't ook. Dit is in de 19e eeuw onderzocht en bevonden door een tijdgenoot van Charles Darwin, ene Piotr Kropotkin. Op basis van zijn bevindingen, werd hij ook politiek actief. Hij had immers wetenschappelijk bewijs dat de mens een sociaal dier was en van nature goed. Hij had echter helaas geen kennis van het onderzoek van Alice Miller dat pas een eeuw later tot stand zou komen. Alice Miller heeft tijdens veertig jaar onderzoek onderzocht en gevonden dat de mens in de eerste weken, maanden, en jaren van het leven onmenselijk gemaakt kan worden. Als baby zijn wij zeer kwetsbaar en babies die moeten overleven bij families/moeder/culturen die hen (bewust of onbewust) willen 'harden' voor het leven, worden ook verhard. Wat er gebeurt is dat de baby's hersenen een soort schotten aanbrengen om hun gevoel te scheiden van de werkelijkheid, dit om hun harde bestaan te overleven.

Uiteindelijk is het simpel; als jij met hamers werkt en jij het ding op de grond laat vallen, is er niets aan de hand. Als jij met computers werkt en het ding op de grond laat vallen, heb je mogelijk een probleem. Zo werk je misschien met baby krokodils en geef je die een dag niet te eten of geef je die een schop, zal het wezen van dat beest niet veranderen. Maar mensenbabies zijn een soort computer aan het opbouwen in hun hoofd. Tijdens de eerste twee levensjaren verdubbelt de massa van de hersenen zich, de grootste groei van de hersenen die plaatsvindt in het leven. Gelijktijdig met die groei aan massa, zijn er talloze zenuwverbindingen zich aan het ontwikkelen. Op de verbindingen die gelegd worden in de eerste maanden en jaren van een mens z'n bestaan, worden alle verdere zenuwverbindingen tijdens de rest van het leven gebouwd! De basis wordt gelegd in die jaren die je je niet meer herinnert.

De Milgram Experiment is heel beroemd. Niet iedereen kent de naam, maar de meeste mensen hebben gehoord dat er een experiment is uitgevoerd waarbij er iemand achter een muur zit die vragen wordt gesteld, dat die elektrische schokken kreeg als die foute antwoorden gaf, en dat blijkt dat veel mensen bereid zijn om zo'n persoon dood te maken onder die omstandigheden. (Da's heel sumier uitgelegd; als je het experiment niet kent, stel ik voor dat je even Youtube op gaat voor een introductie.) Een aantal zeer relevante gegevens komen voort uit de Milgram Experiment, maar in relatie tot het voorgaande is 't dat zo'n 75% van de mensen die getest werden blijk gaf een wildvreemde te kunnen doodmartelen omdat een gezagspersoon hen daartoe aanzette. 25% weigerden.
Samen met het onderzoek van Alice Millier [een mooi voorbeeld hoe multidisciplinair onderzoek tot het oplossen van 'mysteries' leidt], wordt 't duidelijk dat 75% van de mensen [het onderzoek werd verschillende keren in 'westelijke' landen uitgevoerd en er kan niet worden aangenomen dat dit mondiaal geldt] lijdt aan blokkades in de hersenen die het leven scheiden van een normaal/gezond/menselijk gevoelsvermogen. Deze meerderheid [nota bene] bepaalt in belangrijke mate hoe een cultuur tot stand komt en functioneert.
Vind je 'de wereld' onmenselijk? Hier heb je je wetenschappelijk antwoord waarom dat zo is.

Kan dit voorkomen worden? Behandel babies met liefde. Wil je voorkomen dat babies ooit weer zo slecht behandeld worden als in de meeste culturen gewoon is? Ik stel een soort religie voor die het primair stelt. Want een mens dat liefdevol behandeld is als baby, ziet de wereld volkomen anders dan een getraumatiseerde persoon. Een gezonde baby wordt later een volwassene die onbevreesd, empatisch, en intelligent is. Die laat zich niet door angsten leiden, wat uiteindelijk het proces is dat de getraumatiseerde mensen door moeten omdat hun grote hersenen geprogrammeerd zijn om constant feedback te zoeken van hun kleine hersenen [de zogenaamde reptilen brein].
Dus: is de mens goed of slecht? Het scheelt per individu, maar wetenschappelijk gezien kun je stellen dat de mens van nature goed is; mensen kunnen echter slecht gemaakt worden door ze te harden/breken als baby. Dan worden ze ongevoelig voor wat ze anderen aandoen, voor wat ze toekomstige generaties aandoen, of voor wat ze andere levensvormen aandoen. 75% van de mensen kunnen zich niet voorstellen waar de 25% zich druk om maakt! Wat geeft 't als dieren een leven van marteling doorstaan voor de vleesindustrie? Wat doet 't ertoe hoe mensen in de toekomst leven? Waarom zou je je druk maken om mensen aan de andere kant van de wereld? De 75% en de 25% leven in twee totaal verschillende realiteiten.

Op deze manier is er een wetenschappelijke definitie voor 'goed' en 'slecht' te geven. Die is eigenlijk gelijk aan een definitie van "menselijk" en onmenselijk. Het komt erop neer dat datgene wat voor de mens in algemene zin, voor de mens als soort, voor het voortbestaan van de mens slecht is, "slecht" genoemd kan worden. Dat wat de mens tot onmenselijkheden aanzet, inclusief acties die z'n relatie met het milieu ondermijnen zonder welke de mens niet kan bestaan, is slecht. Dat wat in overeenstemming is met de natuurlijke en gezonde aard van de mens, dus ook dat wat leidt tot psychologische gezondheid, is goed.
Zo raar is dat niet aangezien de mens een cerebraal wezen is; een mens dat geestelijk/psychologisch getraumatiseerd is, functioneert cerebraal gezien niet optimaal/goed. Net zoals een mens met longontsteking niet goed functioneert, functioneert iemand met geestelijke trauma's die hun oorsprong vinden in de eerste maanden en jaren van het leven niet goed. Die doet niet goed. Niet voor de mens en ook niet voor z'n omgeving. Zulke mensen zijn tot onmenselijkheden in staat, in relatie tot elkaar zowel als in relatie tot al het andere, zoals tot de toekomst en tot het milieu. Zulke onmenselijkheden leiden tot oorlogen, onhoudbare constructies, structureel onmenselijke instanties, uitbuiting van de planeet, het uitsterven van talloze dier- en plantensoorten, enz. enz. enz. De 'slechte' mensen geven hier niets om, malen hier niet om. Ze praten er misschien over als dat politiek correct is, maar het komt niet tot resultaat omdat de mensen die aan deze trauma lijden alleen bezig zijn met hun idee van overleven, d.w.z. een bestaan dat geen "leven" genoemd zou moeten worden maar slechts te doen heeft met de volgende dag levend te halen. Dan is er geen ruimte voor principes of langtermijn planning.

Een soort religie is nodig voor de 25% die niet aan deze trauma lijden, want het is menselijk om solidair te zijn met anderen; niet alleen als die (geestelijk) zwak staan, maar juist als ze zwak/ziek/uit balans zijn. De 25% houdt constant de hand boven het hoofd van de onmenselijkheden van de 75% omdat zulk empatisch gedrag zeer menselijk is. Empatisch en sociaal zijn maakt, wetenschappelijk gezien, inherent deel uit van mens zijn. De 25%, echter, zijn totaal onwetend met betrekking tot deze materie en behandelen de 75% als mensen terwijl die zich op onmenselijke manieren uiten. En de 25% kunnen wel op basis van principes redeneren, zelfs als die principes hen persoonlijk niet dienen (iets wat de 75% heel moeilijk vinden, want die kijken vooral naar wat hen/hun leven niet bedreigt). De natuurlijke/gezonde/menselijke neiging om geestelijk zieke mensen de hand boven het hoofd te houden, kan door middel van een geïnformeerde religie opgevangen worden. 'Het kwaad', kun je stellen, komt voort uit deze (door competent wetenschappelijk onderzoek erkende) trauma. Waar 'het kwaad' en 'slechte mensen' vandaan komen is wel degelijk wetenschappelijk gekend! Echter, de samenleving die gebaseerd is op organisaties, mensen, en relaties die zonder dat kwaad niet kunnen bestaan, kan dat kwaad nooit erkennen. Dat zou zelfmoord inhouden. Geen aspect van dat kwaad kan dan ook ooit eerlijk onder ogen gezien worden,, noch het ontstaan ervan, noch het bestaan ervan, noch hoe het werkt, noch waar het (uiteindelijk) toe leidt. Het kweekt onwetendheid. En zo is de cirkel rond: deze cultuur vereert onwetendheid, omdat echt onderzoek en echte kennis leiden tot begrip dat het kwaad ondermijnt. Zo'n cultuur zal zichzelf nooit kunnen genezen. Een nieuwe cultuur met nieuwe tradities, met een nieuwe religie, is nodig om de mens te leiden naar een menselijke cultuur.

Een menselijke cultuur zou hele andere normen en waarden erop na houden. Het zou niet uitgaan van "Eert uw ouders", maar van "Eer alle babies". Ik heb al tien nieuwe geboden op een rij gezet voor zo'n religie. De eerste drie zijn:
1: Niets is belangrijker dan de 10 Geboden; geschriften en mensen kunnen misschien diens aard of oorsprong bespreken, maar niet bepalen of ze toegepast zullen worden, of hoe, noch wat de betekenis van de woorden waarin ze opgetekend zijn inhouden.
2: Tolereer niet dat kinderen jonger dan 6 maanden huilen; het is aan iedereen om dat te voorkomen. De eerste zes maanden zijn het eerste kwartier van een gezegende jeugd.
3: Behandel kinderen jonger dan zes maanden als het allerheiligste. Daarna, tot twee jaar oud, dienen kinderen met de hoogste zorg, verering, en respect behandeld te worden.

De overige zeven geboden zullen later volgen. Er is hier nog geen basis gelegd waarop de lezer deze al zou kunnen begrijpen. Ze hebben verder te maken met wat het betekent om mens te zijn binnen een werkelijk menselijke cultuur en hoe die cultuur zich tegen zichzelf en andere culturen dient te beschermen.

=================================================

Dit boek gaat dus niet alleen over het einde van de wereld overleven, maar ook over hoe een betere wereld tot stand kan komen nadat de huidige afgesloten is. Het is een belofte voor vandaag en voor de toekomst, maar deze zijn verlengstukken van elkaar; het heden staat altijd in relatie tot de toekomst net zoals de toekomst een verlengstuk is van het heden. Dit is specifiek zo in relatie tot de motivatie die men vandaag ervaart. Immers, hoe werk je aan een toekomst die je niet ziet zitten? Dat zou niet tot suksesvolle daden en acties leiden. Je moet weten waarvoor je vecht.
Dit boek lezen maakt onderdeel daarvan uit; je moet weten dat 't ergens toe leidt, waarom lees je anders verder? Het is daarom zaak dat ik zo snel mogelijk met praktische adviezen kom om te overleven.

Eén belangrijk advies betreft natuurlijk waar een mens het einde van de wereld kan overleven. Ik heb al Afrika genoemd. Waarom?
Er zijn drie ijstijdencycli. Er is er één van 360 jaar, één van 11.500 jaar, en één van 105.000 jaar. Alle drie cycli zijn voorspelbaar, maar die van 360 jaar is met name min of meer op het jaar te voorspellen. Die ijstijd is reeds aangebroken. "Waar is de ijs dan?", zul je je misschien afvragen. Maar wat is een ijstijd eigenlijk? Dat is een belangrijkere vraag, want je denkt misschien dat je al een goede voorstelling daarbij hebt, maar (wederom) je weet niet wat je niet weet.

Een ijstijd ontstaat met name door een schijnbare tegenstelling: de zeeën worden warmer waardoor het boven de continenten afkoelt. Dat vraagt om uitleg.
Sinds de jaren '90 is bekend dat er zo'n 3.000.000 vulkanen op de zeebodems zijn. Er is onbekend hoeveel daarvan actief zijn, maar het moge duidelijk zijn dat actieve onderwatervulkanen opwarming der oceanen in zou houden. Dit gebeurt nu ook. De Aarde warmt op, net zoals alle andere planeten in ons zonnestelsel. Alle drie deze zaken worden door de zogenaamde wetenschappelijke gemeenschap erkend en geaccepteerd:
- er zijn 3.000.000 onderwatervulkanen
- de zeeën worden warmer
- de overige planeten in ons zonnestelsel worden (net zoals de Aarde) ook warmer
Politiek praat hier niet over en iedereen kan z'n eigen theoriën erop na houden waarom dat zo is, maar wat er toe doet is dat al het internationaal gepraat over "climate change", "global warming", en "greenhouse affect" weinig met wetenschap te maken heeft. Als zelfs de wetenschappelijke gemeenschap zaken als feiten [dwz rauw wetenschappelijk data] accepteert, feiten die aangeven wat zich werkelijk afspeelt, richt je je beter tot wetenschappelijk data dan tot politici, dat moge duidelijk zijn. Uiteindelijk is de uitstoot van CO2 niet verantwoordelijk voor het opwarmen van Mars. Dat begrijpt elk kind.

Een ijstijd houdt vooral meer neerslag in. Onthoud dat goed als je wilt begrijpen wat ons nu boven het hoofd hangt zolang de ijstijd voorduurt, wat dus nog wel even kan zijn. De zeeën worden warmer en daardoor verdampt er meer water. Wolken en neerslag, uiteindelijk, zijn altijd het gevolg van verdamping van water uit de oceanen. Dan, doordat de Aarde draait, waaien die wolken over de continenten en heb je regen, sneeuw, of wat dan ook.
Doordat er meer wolken zijn, wordt het boven de continenten bovendien minder warm. De zeeën blijven warm, want hun energiebron in deze is niet de zon doch de grotere activiteit der (3 miljoen) onderwatervulkanen. Door deze toestanden zal de lente later en de winter eerder aan gaan breken. Dat is slecht nieuws voor boeren en hoewel de meeste mensen daar geen kaas van gegeten hebben, zullen ze wel merken hoe de prijzen voor producten gaan stijgen door wereldwijd mindere oogsten.
Uiteindelijk zal dit alles gaan leiden naar plekken op Aarde waar de sneeuw steeds langer blijft liggen en zelfs waar het zogenaamde eeuwige sneeuw zich uitbreidt. Na een eeuw of zo zal heel Noord Europa door een laag eeuwige sneeuw bedekt zijn en als die laag maar dik genoeg wordt, verandert die in ijs.

De ijstijd is er dus al. Heb je dat niet gemerkt?! Juli vorig jaar kende drie keer zoveel neerslag als normaal. De 'winter' van 2015 kenmerkt zich door de ene week van regen gevolgd door de ander. Vroeger kwamen zulke regenachtige dagen lang niet zo vaak voor. Vroeger had je maar enkele stormen per winter, nu heb je elke maand een flinke storm. Des te ouder je bent des te duidelijker moet dit je voor ogen staan.
Het is niet kouder, het is warmer zelfs, want het klimaat van Nederland wordt bepaald door de Atlantische oceaan. Die is dus warmer. Die gebieden die een landklimaat hebben, zoals Oosteuropa, die hebben juist veel meer kou. Ze hebben ook meer sneeuw. Doordat ons klimaat meer door de zee dan het massa van Eurazië bepaald wordt, is het bij ons warmer; maar het is een warmte die van zee komt, niet van de zon. Het is dus kouder dan normaal, hoewel het ook niet zo koud wordt. De zee nivileert altijd; daarom is het in de zomer in Nederland normaal niet zo warm en 's winters niet zo koud (als het bijvoorbeeld in Oost Europa wordt).

Je kunt nu begrijpen dat Nederland alleen al om die reden geen optie is voor de toekomst. Het wordt in de komende jaren en decennia hier alleen slechter. Hoe lang duurt de ijstijd? De voorspellingen der ijstijdcycli zijn helaas alledrie slecht; alle drie de cycli staan op het punt aan te breken. Dat is niet heel normaal natuurlijk. Noem het pech. De grotere cycli zijn niet op het jaar te voorspellen, maar voordat de cyclus van 360 jaar z'n hoogtepunt bereikt heeft, zal één van de andere twee cycli al aangebroken zijn. Die zal dan algauw door de derde gevolgd worden. Al met al valt te verwachten dat het voor de komende duizenden jaren in Noord Europe slecht toeven zal zijn.

Afrika dus. Kun je in Zuid Europa overleven? Er zijn mij twee opties bekend.
Vanwege de megatsunami's, -aardbevingen, en -stormen die te verwachten zijn,, dien je een grot te vinden waar je langere tijd in kunt doorbrengen. Het liefst ga je zo ver mogelijk uit de buurt van ijsmassa's en doorgebrande kerncentrales zitten en daarom ga ik liever in Afrika zitten, maar er is een grotstelsel in Zuid Frankrijk die mooi is en er is er één in Noord Spanje. Die in Frankrijk zit in de Pyreneeën; langste grottenstelsel van het land, met water, meerdere niveaus, en meerdere uitgangen. Een grotstelsel met dezelfde kwaliteiten ligt in Spanje boven Léon.
Voordeel van deze twee grottenstelsels is uiteraard dat ze (voor Nederlanders) binnen hetzelfde politiek, geografisch, en cultureel gebied liggen. Da's dus lekker makkelijk. Maar je weet wat ze zeggen: goedkoop is duur koop; hoewel deze opties prettig lijken, kleven er ook grote nadelen aan vast:
- de meeste kerncentrales liggen in het noordelijk halfrond; als radioactief materiaal in de lucht komt, zal dat alle gebieden langs vergelijkbare breedtegraden bereiken door de draaiing van de Aarde. De eerlijkheid gebiedt daarbij te melden dat de meeste dreiging van radioactief jodium komt en die dreiging is maar betrekkelijk. De andere radioactieve elementen zijn veel zwaarder dan jodium en blijven in de buurt van waar ze hun oorsprong vonden. En radioactief jodium is eigenlijk alleen een probleem voor mensen met een jodiumtekort. Nu heeft 95 tot 99% een jodiumtekort, maar met wat kennis van zaken is daar een eind aan te maken. Meer daarover verderop in het boek.
- Doorgebrande kerncentrales zullen de Middellandse Zee bevuilen; dat is voor de locatie in Frankrijk een probleems als je ooit het water op wilt.
- Als je op het europese vasteland zit, is het lastig om naar Afrika te komen wanneer er geen vliegtuigen, boten, of veerponten meer zijn.
- Als heel Noord Europa onder het ijs komt te zitten, zal dat de rest van Europa ten nadele beïnvloeden. Dat is met name voor de optie in Frankrijk van toepassing (aangezien Spanje afgeschermd wordt van Frankrijk/Noord Europa door de Pyreneeën en ten gunste beïnvloed wordt door de warme stroming in de Atlantische Oceaan.
Al met al, als ik geen idee had van de opties in Afrika, zou ik naar Léon trekken. Een belangrijk nadeel van die grotten, echter, is dat ze een belangrijk toeristische trekpleister zijn en je daar niet zomaar een ton aan voorraden kunt dumpen. Ze zijn, aan de andere kant, nogal groot en dus is het misschien mogelijk om er stiekum wat in kwijt te kunnen. Ik ben er nooit in geweest. Overigens is het altijd een optie om in de buurt van de grot goederen te begraven die je achteraf de grot in haalt; je dumpt ze in een mooie greppel, legt er wat beton over, en die zullen het einde der tijden wellicht prima doorstaan. Jij weet ze dan later wel te vinden.

Afrika. Hoe eng is dat eigenlijk?
We belanden dan bij een ander belangrijk punt van voorbereidingen dat gelijk het punt is waarom ik mijn locatie in Afrika niet zomaar prijs geef. Nu klinkt dat harder dan het is, want met een uurtje Google'n, kom je er zo achter uit welk land het oudste taal der wereld stamt, in welk land het oudste beeld uit de (bekende) geschiedenis gevonden is, en waar 80.000 jaar oude sieraden gevonden zijn. Als dat al teveel moeite is voor je, is je wil om te leven kennelijk toch al te klein en accepteer je beter gelijk dat je onbewuste jou naar een zekere dood zal leiden. Enfin, in dat land zijn er zat grotten; zoek een mooie uit. Wil je samenwerken met anderen, geef een gil en als er een ander zich meldt die met jou wil samenwerken, kan ik 't je doorgeven. De kans daarop is klein, maar waarom zou je het er niet op wagen? Ik dwaal af.
Het is van levensbelang dat je snapt, maar ook dan accepteert, hoe gevaarlijk andere mensen (kunnen) zijn. De kennis die ik reeds deelde op het gebied van de trauma die mensen tijdens de baby-jaren oplopen, is hierom cruciaal. De 75% die aan die trauma lijdt, zijn nu al in staat om anderen dood te martelen als een 'gezagsfiguur' hen daartoe aanzet. Let op: niet alleen doden, niet alleen martelen, maar doodmartelen. In situaties van nood kennen die mensen geen remmingen om zichzelf en de hunnen te laten overleven. Jij en je kinderen kunnen de pot op. Niet alleen dat, maar uit militair onderzoek blijkt dat mensen na 15 dagen honger lijden al overgaan tot cannibalisme. Je kan dus de pot in. ;-)
In mindere mate geldt vandaag de dag hetzelfde; mensen die tot de getraumatiseerde meerderheid behoren [lees: de meeste mensen], hebben in jouw welzijn geen interesse. Je dient daarom je afstand te houden tot die mensen. Maar het is veel erger dan dat, want mensen die tot de empatische minderheid behoren, geven dingen door aan vrienden en familie die tot de 75% horen. En het wordt nog erger! Want mensen die tot de 25% horen, zijn juist het soort mensen waar je je vrij bij voelt om dingen aan te vertellen. Ze zijn immers oprecht empatisch en geïnteresseerd in anderen. Onwetend en onbewust, echter, geven ze dan aan anderen door wat jij hun toevertrouwd hebt. En op die manier kun je 100% van de mensen niet vertrouwen.
En nu het goede nieuws:

Zolang je maar beseft dat je anderen niet kan/moet vertrouwen, is er niet zoveel aan de hand. We naaien onszelf door idiote verwachtingen, maar als je verwachtingen reëel zijn, hoef je met betrekking daartoe niet gefrustreerd te geraken.
Er zijn gebieden in Afrika waar weinig mensen zijn. Daar is weinig begroeiing en de enige mensen die er waarschijnlijk komen, zijn geitenhoeders en toeristen. Beiden zijn prima te vermijden indien je daar werk van maakt. Je kunt dan je voorraden ergens aanleggen en niemand weet ervan. Zodra de zaken er slecht uitzien, trek je daarheen. Breekt de hel los, dan zit je goed en op de goede plek.

Hieruit spreekt natuurlijk het grote nadeel van Afrika: hoe blijf je bij je voorraden? Of, stel dat je in Nederland woont met voorraden ergens in Afrika, hoe weet je dat je de Middellandse Zee wel kunt oversteken tegen de tijd dat je je voorraden wilt bereiken? Kun je tegen die tijd uberhaupt nog vrij grenzen oversteken of, sterker nog, gebruik maken van alle wegen?
Er is dus veel te zeggen voor voorbereidingen in Frankrijk of, nog liever, Spanje. Ik kies liever voor Afrika vanwege de voordelen ervan en:
- beter trek je nu al naar een veilige locatie, want er zijn belangrijke tekenen dat de hel in 2015 of 2016 los zou kunnen barsten [later daarover meer]
- beter ga je nu al de kennis en technieken toepassen die het mogelijk maken om vrij te leven van salaris en de valkuilen van het moderne bestaan.

================================================

Ik heb al genoemd dat er veel is dat mensen tegenwoordig standaard niet alleen niet weten, maar ze hebben geen idee van wat ze niet weten. We nemen allemaal bijvoorbeeld maar aan dat niet alleen de moderne landbouw nodig [zo niet onvermijdelijk] is, maar uberhaupt dat landbouw noodzakelijk is. Beide aannames zijn pertinent fout. We nemen aan dat de landbouw een natuurlijke ontwikkeling is die de mens dient en ons veel voordelen biedt. Ook fout. Dit is geen utopistisch gepraat. Ik begin bij een goed voorbeeld dat kan helpen verduidelijken waar ik 't over heb en dat ook gelijk aangeeft waarom zulke voordelen zo onbekend en onbemind zijn bij boeren.

Zo'n 50 jaren terug op Fordhall, een landgoed in Engeland, was er een boer die ging zitten uitvogelen hoe hij meer efficiënt zijn kudde kon houden. Na decennia onderzoek, komt die goede man erachter dat als je maar zo'n 20 verschillende soorten gras samen op een grasveld hebt, en als je dat grasveld in delen laat begrazen, dat je het jaar rond je vee buiten kunt laten. Dat heeft hele vergaande gevolgen:
- je hoeft niet te hooien
- je hoeft 's winters dat hooi niet aan je beesten te voeren
- je beesten krijgen 's winters geen hooi maar vers groen
- je hebt geen zware machines nodig om te hooien en om je hooi te verplaatsen
- je hebt geen opslag voor je hooi nodig
- je hebt geen behuizing nodig om je beesten 's winters te houden, want het gras verandert niet in modder als ze erop blijven lopen
- je hoeft geen benzine of diesel voor je zware machines te kopen
- je hoeft geen afschrijvingskosten voor al bovenstaande te rekenen
De kinderen van die boer bezitten nu slechts een quad voor het werken met hun vee. Het vee is gezonder, levert beter kwaliteit vlees, en groeit harder dan vee dat 's winters binnen staat en van hooi moet (over)leven.

Nou vraag je je toch af: "Waarom hebben alle boeren die om Fordhall leven die praktijken niet overgenomen?" Waarom heeft heel Engeland die praktijken niet overgenomen? De hele wereld?
Wederom geldt dat je maar één ding zeker weet: het wordt niet overgenomen. Je kunt niet verklaren waarom en hoe, maar je weet dat het niet gebeurt. En wederom geldt voor de lezer maar één ding: trek jij je daar iets van aan? Of trek jij je liever iets aan van een man die ontdekt heeft hoe je makkelijk, goedkoop, en sneller sukses kunt hebben waar reguliere boerenmethodes leiden tot enorm veel werk, weinig geld, en slechte omstandigheden?
Nogmaals, we leven in een potentieel informatietijdperk. Als er nu één persoon érgens ter wereld ontdekt hoe je onsterfelijk kunt worden, moet je wachten tot je buurman, de regering, of je familie het accepteert? Nou, dan kan ik je dus één ding voorspellen: dat niemand, dwz inclusief jijzelf, het gaat accepteren. Dat blijkt gewoon uit de praktijk. Je hebt 2 keuzes:
- niemand accepteert iets nieuws, inclusief jijzelf
- niemand accepteert iets nieuws, behalve jijzelf

De permacultuur leert ons heel veel interessants, waardevols, en fantastisch. Bovenstaande is maar één van de vele voordelen. Je blijkt ook nooit kunstmest nodig te hebben, of irrigatie, of perfekt klimaat. Een beroemde permaculturist in Oostenrijk zit op 1500m hoogte citroenen en kersen te kweken met niets anders dan permacultuur technieken. Andere mensen zitten weer midden in de woestijn oases te planten die geen irrigatie nodig hebben. Dit is noch utopisch, noch te mooi om waar te zijn. Sterker nog, mensen hebben in het verleden duizenden jarenlang met sukses horticultuur gedaan, dwz in plaats van agricultuur. Een agrariër is een boer; die werkt hard. Een horticulturist is iemand die samen met de natuur werkt en daar (letterlijk) de vruchten van plukt. En daar heb je gelijk nog een reden om Nederland te verlaten, want om hierin te slagen in dit land zou je je jarenlang met het zgn. guerilla gardening bezig moeten houden. Uiteindelijk zou het in Nederland ook kunnen, ware het niet dat er binnenkort mogelijk/waarschijnlijk toch niet meer te (over)leven valt.
Om horticultuur te doen (waar ook ter wereld) hoef je geen grond te bezitten, dus je hoeft niet te investeren in grond. Permacultuur en horticultuur hebben ermee te maken dat je een stuk grond plant en beheert. Je dient wat basale kennis te hebben van grond, van het hoeden van beesten, en van een paar andere dingen,, maar dan kun je aan de slag. Je hoeft helemaal niet te werken. Je hoeft helemaal niet te lijden of te overleven, wat een lijdensweg inhoudt.

"Leven" is heel wat anders dan "overleven". Ik heb 't over het eerste. Nu denkt de doorsnee Nederlander een aantal dingen, zoals:
- hoe zit het met medische zorg?
- hoe zit het tandartsen?
- hoe spaar ik voor mijn oude dag?
- wie beschermt mij tegen dieven en maffiosi?
- waar stuur ik mijn kinderen naar school?
Al die zaken zijn van belang, maar er geldt hetzelfde voor als in dat voorbeeld van de boer op Fordhall: er zijn oplossingen die niet alleen beter zijn dan de reguliere, maar niet te vergelijken ermee. Alle bovengenoemde zaken zullen in dit schrijven aan de orde komen. Het belangrijkste, echter, is aan eten te kunnen komen. Onderwijs, artsen, en veiligheid zijn daarbij vergeleken bijzaken.
Echter, er is één onderwerp dat nog primairder dan aan voedsel komen en dat is locatie. Want als je aan eten kunt komen, maar er blijkt dat je al je bomen verliest omdat je verder moet trekken, moet je weer van voor af aan beginnen. De engelstaligen zeggen (in relatie tot zaken) niet voor niets "Location, location, location".

Gelukkig geldt in relatie tot goede locaties dat nu en na het einde van de wereld hetzelfde principe op gaat: zoek een plek uit die niet populair is. Dat is makkelijk, want reguliere boeren hebben wél irrigatie, goede grond, en andere gunstige voorwaarden nodig om te boeren. Met de (permacultuur) kennis die je in dit boek zult opdoen, ben je vrij om de meest schijnbaar onhebbelijke stukken grond om te toveren in paradijselijke oases die een leven van genot, schoonheid, en veiligheid bieden. Eigenlijk hoef je de motivatie van een dreigende einde van de wereld niet eens te hebben, maar van belang hier is dat het mogelijk en aantrekkelijk is om een eigen bestaan op te bouwen en voor je eigen planten en beesten te zorgen.

 

 

meer volgt